terug naar interviews

Erik Lockley vertelt meer over zijn creatie voor de Gentse Floraliën:

Graag licht ik al een tip van de sluier op over mijn creatie voor Floraliën Gent 2026.

Het werk vertrekt vanuit perentakken die al richting dragen nog vóór de bloei volledig zichtbaar wordt. De takken komen tegelijk in bloei en in jong blad, waardoor het werk letterlijk vanuit het seizoen ontstaat.

Het geheel is geworteld vanuit een albasten of lavablok waaruit de perentakken als het ware ontspringen. Voor mij vormt dit de aarding en het nulpunt van het werk: de oorsprong waaruit richting, groei en bloei ontstaan.

Zo ontstaat een spanningsveld tussen steen, worteling, richting en het levende seizoen.

🌿
Het werk begon niet met bloemen, maar met een wezen dat gedragen moest worden.

Onderaan ligt een lavasteen — geen decoratie, maar het nulpunt.
Een oud, poreus lichaam dat spanning en gewicht draagt. Alsof de aarde zelf het werk nog vasthoudt.

Vanuit dat punt stijgt alles op.

De takken kwamen van een oude, grillige boom die geknipt moest worden.
Geen perfecte sierboom, maar een lichaam vol littekens, knopen en richting — gevormd door jaren wind, snoei en seizoenen.

De bloesems tonen daardoor niet alleen lente, maar ook overleving.

Tussen de takken hangen glazen waterdragers, zichtbaar als aders of voedingen, zodat het wezen levend blijft ademen.
Niet verborgen — omdat leven onderhoud vraagt.

De lange neerhangende lijnen werken als voelsprieten.
Niet om effect te maken, maar om te luisteren naar de ruimte.

En net daarin zit de spanning:
een zwaar nulpunt beneden,
en daarboven iets dat bijna gewichtloos lijkt.

Geen boom meer.
Geen boeket.
Maar een tussenwezen —
iets tussen wortel, adem en herinnering.

۞

Foto’s @Lenzer  @Mastershoot @ErikLockley