In Singapore bouwde Geertje Stienstra aan meer dan een prachtige bloemenpoort, een stralend boeket en een vernieuwende tafeldecoratie. Ze bouwde aan een bewijs: dat je tussen de wereldtop kunt staan zonder jezelf te verliezen.
Met koffers vol genummerde onderdelen, bloemen die apart de wereld over reisden en een hoofd vol scenario’s vertegenwoordigde ze Nederland tijdens Floral Windows to the World, de prestigieuze internationale floristenwedstrijd binnen het Singapore Garden Festival waar zeventien zorgvuldig geselecteerde floral designers uit evenveel landen aan deelnamen. Ze ging erheen met een bescheiden doel — vooral niet laatste worden — en kwam terug met een knappe vierde plaats.
Die prestatie vertelt niet alleen iets over haar technische kunnen, maar vooral over haar mentale kracht. Over maanden voorbereiding, slapeloze nachten, last-minute ontwerpkeuzes, beschadigde bloemen, onverwachte opdrachten en de wil om trouw te blijven aan haar eigen signatuur.
“Ik wilde dat het echt een Geertje bleef”
Een uitnodiging die je niet weigert
Het begon tijdens een demonstratie op de World Cup Floral Art in Den Haag in augustus 2025. Daar werd Geertje na haar demonstratie aangesproken door mensen van het Singapore Garden Festival. Of ze Nederland wilde vertegenwoordigen tijdens Floral Windows to the World? “Ik heb echt gevraagd of ik er nog even over mocht nadenken. Ik had mezelf namelijk beloofd dat ik nooit meer aan wedstrijden zou deelnemen”, vertelt ze. “Daarna heb ik mijn man gebeld. Die zei meteen: dit moet je doen, dit is wel supergaaf.”
In januari kwam de officiële bevestiging. Vanaf dat moment ging de knop om. “Toen wist ik: ik mag voor Nederland uitkomen. Vanaf dan ben ik bijna een half jaar volledig met die wedstrijd bezig geweest. Uitdenken, schetsen, voorbereiden, testen.”
De wedstrijd vroeg vooraf drie grote opdrachten: een monumentale poort rond het thema van werkelijkheid naar fantasie, een mysterieus boeket en een tafel voor twee personen met als thema caleidoscoop. “De opdrachten stonden al vrij vroeg online. Daardoor kon ik meteen beginnen schetsen en ideeën ontwikkelen. Het was de bedoeling dat de drie voorbereide opdrachten ook één geheel vormden.”
“Ik vond alle opdrachten fantastisch. Het moest kloppen met elkaar. Je bouwt aan één wereld.”
Een wedstrijd die veel meer vraagt dan bloemschikken
Wie alleen de afgewerkte creaties ziet, beseft zelden hoeveel techniek, rekenwerk en logistiek er achter zo’n wedstrijd schuilgaan. Geertjes poort was twee meter lang, anderhalve meter breed en ruim twee meter hoog. Thuis werd de hele constructie opgebouwd, genummerd, uitgetekend en daarna opnieuw uit elkaar gehaald. Alles moest passen binnen de afmetingen van ruimbagage.
“Ik heb er een soort bouwpakket van gemaakt”, zegt Geertje. “Alle stukken kregen een cijfer. We maakten een bouwtekening, haalden alles uit elkaar, pakten het goed in en namen het mee in koffers en dozen. Pas in Singapore konden we het opnieuw opbouwen.”
Het alternatief was alles laten verschepen, maar dat risico vond ze te groot. “Als er iets misgaat met transport, heb je niks. Er was een deelnemer uit IJsland bij wie het materiaal niet op tijd aankwam. Die moest ter plekke iets anders bedenken en spullen gaan kopen bij Ikea. Dan besef je: je bent pas gerust als alles echt voor je staat.”
Ook de bloemen zelf vroegen voorbereiding. Voor haar vertrek bezocht Geertje verschillende Nederlandse kwekers om gericht materiaal te verzamelen. De bloemen gingen apart op transport, via Lugt Lisianthus. “Toen ik aankwam, dacht ik alleen maar: hopelijk zitten mijn spullen onder in het ruim. Toen alles er was, was ik zó blij.”
Singapore: schoon, indrukwekkend, georganiseerd
Singapore was nieuw voor Geertje. De stad maakte indruk: schoon, georganiseerd, vriendelijk en groen op een schaal die je in Europa zelden ziet. Vooral Gardens by the Bay bleef hangen. “Je weet niet wat je ziet. Elk stukje waar je naar kijkt, daar is iets moois te zien.”
Toch was er nauwelijks tijd om toerist te zijn. De focus stond meteen aan. Emmers zoeken, extra materiaal regelen, bloemen verzorgen, constructies opbouwen. “Die jetlag heb ik op de heenreis eigenlijk niet gevoeld. Je moet direct beginnen.”
Aan haar zijde stond Tiffany van Lenten, die als assistent rust bracht in de drukte. “Zij blijft altijd heel kalm. Dat vond ik fijn, want ik kan soms wel een beetje in paniek raken.” Achter de schermen hielp Tiffany met ondergronden, bloemen schoonmaken, opruimen en klaarzetten voor de volgende ronde. “Dat heeft ze echt super gedaan.”
Drie opdrachten, één signatuur
Van de drie voorbereide opdrachten was Geertje het meest enthousiast over de poort. Niet toevallig scoorde ze daar uiteindelijk het best op. De tafel had dan weer haar eigen geschiedenis. Twee maanden voor de wedstrijd had ze al een ontwerp klaar, maar zes weken voor vertrek bleek tijdens een vragenronde dat het gebruikte papiermateriaal niet toegelaten was buiten de wedstrijdtijd.
“Ik heb echt een weekend hopeloos rondgelopen”, vertelt ze. “Ik dacht: wat moet ik nu?” Uiteindelijk besloot ze een nieuwe tafel te ontwerpen. De eerste tafel bleef thuis, mooi maar onbruikbaar voor Singapore.
“Je gaat niet met een goed gevoel naar een wedstrijd als je weet dat je al penalty points krijgt.”
Die nieuwe tafel werd ter plekke verder afgewerkt. Helemaal oefenen kon niet meer. Ook dat hoorde bij de mentale belasting van de wedstrijd: vooraf zoveel mogelijk controleren, en toch accepteren dat niet alles controleerbaar is. Ook bij het boeket liep niet alles gesmeerd. Met verschillende mensen hadden ze het reglement nagelezen en met z’n allen waren ze ervan overtuigd dat het boeket de verhouding 50-50-50 moest hebben. “Ik had in mijn hoofd… Het boeket mag niet hoger dan 50 centimeter. En toen zag ik iedereen om me heen met boeketten die heel hoog waren … Ik dacht, dat kan toch niet? Toen bleek dat de hoogte dus vrij was. Daar baalde ik heel erg van.”
Verrassingsopdrachten onder hoogspanning
Naast de voorbereide werken kregen de deelnemers ook verrassingsopdrachten. Eén daarvan begon als een soort bloemenmarkt: met een karretje moesten de deelnemers voor 500 dollar materiaal kiezen. Daarna werden de stickers van de karren gehaald en bleek dat iedereen met het materiaal van een ander land moest werken.
Geertje kreeg een kar met beschadigde bloemen. “Ik dacht: wat moet ik hiermee? Ik zou penalty points krijgen voor beschadigde bloemen die ik niet zelf had gekozen. Dat vond ik niet fair.” Uiteindelijk kregen de deelnemers vervangend materiaal, maar het oorspronkelijke idee was natuurlijk weg. Op dat moment telt alleen nog improvisatievermogen.
Een andere verrassingsopdracht sprak haar veel meer aan: een masker. Eerst kregen de deelnemers een performance te zien, daarna werden de maskers en bloemen naar voren gebracht. Halverwege de werktijd kwam er nog een verplicht extra materiaal bij: gedroogd blad. “Daar had ik een beetje rekening mee gehouden. Ik had eerst een groene basis gemaakt met bollen, planten en mos. Daarna kon ik het blad en de bloemen verwerken.”
“Als ik maar niet laatste word”
Ondanks de goede voorbereiding bleef Geertje onzeker over haar positie. “Ik wist het gewoon niet. Bij mijn poort had ik eigenlijk nog meer bloemen willen verwerken. Mijn boeket had ik lager gemaakt dan nodig was, omdat ik de afmetingen verkeerd in mijn hoofd had. En mijn tafel was minder groot dan sommige andere tafels.”
Haar doel was bescheiden. “Ik ging erheen met het idee: als ik maar niet de laatste word. Dan is het gelukt.” Toen ze bij de eerste tien zat, was de opluchting al groot. Maar tijdens de finaleavond werd het pas echt spannend. De namen van de top vijf werden één voor één afgeroepen. “Ik dacht: het zal net niet zijn. En toen werd als laatste mijn naam genoemd.”
Die plaats tussen de finalisten voelde als een overwinning op zich. Niet omdat Geertje onderschat wat ze kan, maar omdat ze precies weet hoeveel factoren meespelen: techniek, concept, timing, budget, materiaalkeuze, transport, juryvoorkeuren en mentale weerbaarheid.
Een schitterende vierde plaats
Uiteindelijk eindigde Geertje vierde. Een uitzonderlijke prestatie, zeker in een veld met internationale ontwerpers die elk hun eigen ervaring, stijl en middelen meebrachten. Ze zag sterke werken van onder meer Duitsland, Australië, Japan, Zuid-Korea, Hongarije, Polen en Estland. “Dan denk je: die hebben ook supermooi gewerkt. Je weet niet hoe de jury kijkt.”
Over budgetten in wedstrijden is ze eerlijk. Sommige deelnemers investeren enorm veel in constructies en transport. Geertje koos bewust haar grens.
“Ieder zijn eigen keuze natuurlijk. Maar ik heb wel altijd gedacht: je kunt ook met minder dure materialen iets moois creëren. Ik ga daar niet eindeloos overheen.”
Na afloop kreeg ze feedback van de jury. Haar tafel werd wat wankel gevonden, haar boeket wat laag. Met sommige opmerkingen kon ze mee, met andere bleef ze trouw aan haar eigen keuze. “Ik had bijvoorbeeld bewust kromme stelen van Nerines gevraagd voor mijn tafel, terwijl de jury net vond dat rechte lijnen beter waren geweest. Krom was wel mijn keuze. Ik wilde dat het een Geertje bleef.”
Meer dan een wedstrijd
Wat heeft Singapore haar gebracht? In elk geval ervaring. Veel ervaring. “Ik zag het als een project. Eentje dat ik nooit meer vergeet. Ik heb mezelf weer laten zien, en wie weet wat daar nog uitkomt.” Het publiek ziet vaak alleen het eindresultaat, maar voor Geertje zat de waarde ook in alles wat eraan voorafging: het zoeken, twijfelen, bouwen, opnieuw beginnen, doorzetten en improviseren.
Na thuiskomst kwam de vermoeidheid pas echt. De zes weken voor vertrek had ze slecht geslapen, in Singapore ging alles op adrenaline en vlak daarna vertrok ze alweer op vakantie. “Nu merk ik pas dat ik echt aan het bijkomen ben.”
Toch kijkt ze alweer vooruit. Ze zijn pas verhuisd en binnenkort wordt er gebouwd aan haar eigen studio. Daar wil ze masterclasses en trainingen geven aan andere bloemisten, nieuwe ontwerpen ontwikkelen en een plek creëren waar haar vakmanschap verder kan groeien.
Singapore was geen eindpunt, maar een markeringsmoment. Een bevestiging voor Geertje dat ze op het hoogste niveau kan meedraaien zonder haar eigenheid te verliezen. Tussen alle internationale pracht, tijdsdruk en competitie bleef ze doen wat ze vooraf had voorgenomen: haar eigen ding. En dat bleek meer dan genoeg om tussen de wereldtop te staan.
| Wie is Geertje Stienstra? Geertje Stienstra woont in Friesland en is al meer dan 20 jaar actief als freelance designer. Ze werkt projectmatig bij Intratuin, Silka … maar ze geeft ook les, verzorgt workshops, geeft demonstraties en doet productpresentaties. Al van in haar prille jeugd wordt ze gebeten door de bloemenmicrobe. Ze vergezelt haar moeder – die lid is van een bloemenvereniging – bij activiteiten en elk jaar geniet ze ervan om kerststukjes te maken. Na een basisopleiding kiest ze voor een vorming in etaleren en presenteren om vervolgens toch weer voor de bloemen te kiezen. Ze volgt de vierjarige opleiding in het college van Zwolle en sluit haar opleiding af met de meesteropleiding. Voor ze definitief kiest voor een freelance carrière doet ze ervaring op bij Intratuin Leeuwarden en bij Hanneke Frankema. |
| Floral Windows to the World: Grand Champion Anja Ersing (Duitsland) is uitgeroepen tot Grand Champion van het Floral Windows to the World Championship (FWWC) 2026. Ze ontving de trofee uit handen van Dr. Syed Harun, Senior Parliamentary Secretary voor Nationale Ontwikkeling en Onderwijs. Tijdens het afsluitende galadiner van de finaleavond transformeerden de vijf finalisten een structuur in de vorm van het cijfer 10 – een verwijzing naar de tiende jubileumeditie van het Singapore Garden Festival – tot adembenemende florale kunstwerken. Anja’s ontwerp wist de jury te overtuigen en zij behaalde de hoogste titel na een spectaculaire finale tijdens het Singapore Garden Festival. De top 3 🏆 Grand Champion 🇩🇪 Anja Ersing – Duitsland 🥈 Eerste runner-up 🇦🇺 Matthew Landers – Australië 🥉 Tweede runner-up 🇪🇪 Marek Jakobi – Estland De jury Alison Bradley (Schotland), Harijanto Setiawan (Singapore), Toru Kawai (Japan), Petra Konrad (Duitsland), Bart Hassam (Australië) en Max van de Sluis (Nederland) – brachten hun expertise, vakkennis en toewijding samen om uit een uitzonderlijk sterk deelnemersveld de Grand Champion te selecteren. |
Meer info: website Geertje Stienstra – website Singapore Garden Festival
in samenwerking met VBW voor de Bloemist