Exact een jaar geleden kreeg Floreview de kans om mediapartner te zijn van de World Cup Floral Art. Het was een unieke gelegenheid om in gesprek te gaan met de getalenteerde kandidaten en hun parcours naar de World Cup te leren kennen.
We nemen onze lezers graag mee in die persoonlijke verhalen. We starten met de winnaar van de World Cup: Tomasz Max Kuczynski uit Polen.
Na maanden van intensieve voorbereiding, honderden handgemaakte details en een enorme druk van zijn Poolse achterban, schreef Tomasz Max Kuczynski geschiedenis als winnaar van de World Cup Floral Art. In een gesprek met Floreview vertelt hij over de weg naar de wereldtitel, zijn studenten, de verrassingsopdrachten, zijn bijzondere technieken en vooral over de verantwoordelijkheid die volgens hem bij zo’n titel komt kijken. Want hoewel iedereen vanaf nu naar hem kijkt als de wereldkampioen die alles weet, blijft hij daar zelf nuchter onder:
“We zijn gewoon mensen. We kunnen altijd fouten maken en we blijven ons hele leven leren.”
Van leraar naar deelnemer
De voorbereiding op de World Cup begon voor Tomasz niet alleen in zijn eigen atelier, maar vooral in zijn school school. Samen met zijn assistent en collega op school Zygmunt sloot hij vanaf januari een klaslokaal af. Een soort geheim laboratorium waar materialen werden getest, constructies werden uitgeprobeerd en maandenlang werd gewerkt aan de verschillende opdrachten.
Opvallend is hoeveel aandacht naar de handgemaakte details ging. Voor de tulpenvaas werden maar liefst 1.300 bladeren afzonderlijk gemaakt. De juiste combinatie van draad, lijm, verf en lak vinden, kostte ongeveer een maand. Ook het boeket met zo’n 120 bladeren, de 250 kleine cirkels en de hoofdtooi werden volledig met de hand vervaardigd.
Toch was de grootste uitdaging misschien wel om ervoor te zorgen dat de constructies nooit de bloemen zouden overschaduwen.
“We besteden zoveel tijd aan onze constructies dat we soms de bloemen vergeten. Maar toch blijven de bloemen het allerbelangrijkste.”
Verrassingspakketten als training
Tomasz bleek bijzonder goed voorbereid op de verrassingsopdrachten. Dat is niet toevallig. Als docent Master of Floristry werkt hij met zijn studenten regelmatig met onverwachte opdrachten. Een enkele roos, een vreemd materiaal uit de kelder of een opdracht die maar 45 minuten duurt: alles kan een oefening worden.
Toen zijn studenten hoorden dat híj aan de World Cup zou deelnemen, besloten ze de rollen om te draaien. Vanaf dat moment maakten zij verrassingsopdrachten voor hun leraar.
“Ze haalden soms het slechtste ding dat ze in onze kelder konden vinden en waren dan heel benieuwd wat ik ermee zou doen.”
Die ongewone manier van trainen bleek een uitstekende voorbereiding op de World Cup.
De druk van de wereldtitel
De overwinning kwam er uiteindelijk, maar Tomasz ging niet naar de World Cup met de verwachting dat hij zou winnen. Een plaats in de top tien zou voor hem al een mooi resultaat zijn geweest; een plaats in de top drie zou fantastisch zijn.
Hij kende zijn concurrenten zoals Frédéric Dupré en Gabor Nagy en wist hoe sterk en ervaren zij waren. Tegelijk voelde hij een enorme druk vanuit Polen. Fans verwachtten dat hij zou winnen.
“De druk was soms frustrerend. Maar toen mijn fans begonnen te roepen en me te steunen, voelde ik vanbinnen een enorme warmte. En toen Simon Ogrizek (Florint) mijn naam aankondigde tijdens de prijsuitreiking, werd de World Cup voor mij gewoon een droom.”
Geen goden, maar mensen
De titel brengt volgens Tomasz ook een nieuwe verantwoordelijkheid met zich mee. Hij herkent wat voormalig wereldkampioen Bart Hassan hem eerder vertelde: na een wereldtitel gaan studenten en collega’s soms naar je kijken alsof je alles weet.
Zijn antwoord daarop is bijzonder nuchter:
“We zijn gewoon mensen. We kunnen altijd fouten maken. En je blijft je hele leven leren.”
Misschien is dat wel een van de mooiste boodschappen die een wereldkampioen kan meegeven.
Een overwinning zet direct veel in beweging
De overwinning heeft meteen veel in beweging gezet. Zijn telefoon staat al meteen roodgloeiend met berichten en uitnodigingen. Maar eerst wil Tomasz vooral even rust nemen. Daarna volgen alweer nieuwe projecten, waaronder een bloemenfestival in Polen.
Ook op school staat er iets bijzonders te gebeuren. Tomasz documenteerde zijn volledige voorbereiding: van het eerste experiment tot de uiteindelijke creaties. Zijn studenten wachten vol ongeduld op de lessen waarin hij stap voor stap zal tonen hoe de werken tot stand kwamen – en vooral op het verhaal achter de creaties.
Zijn advies aan toekomstige deelnemers?
Niet alleen oefenen met bloemen.
“Lees het wedstrijdreglement. Zorgvuldig. Soms denken we dat een wedstrijd alleen om de bloemen draait. Maar dat is niet zo. Het reglement is uitermate belangrijk en kan alles veranderen.
En daarnaast: wees open, wees jezelf.“
Een eenvoudige boodschap van een wereldkampioen die zelf misschien nog altijd een beetje moet wennen aan zijn nieuwe titel.
En nu … een jaar later?
Op de sociale media – een jaar later – verwoordt Tomasz Max het zo:
Precies een jaar geleden gebeurde er iets dat altijd één van de belangrijkste momenten van mijn leven zal blijven — ik werd Wereldkampioen Bloemsierkunst.
Het afgelopen jaar heeft me laten zien hoeveel één enkel moment kan veranderen, ook al is het in werkelijkheid een moment waar je bijna je hele leven naartoe werkt.
Het winnen van het Wereldkampioenschap heeft zoveel nieuwe deuren voor mij geopend. Het bracht kansen waarvan ik vroeger alleen maar durfde te dromen, liet me geweldige mensen ontmoeten, nieuwe plaatsen bezoeken, spannende samenwerkingen starten en deelnemen aan projecten die ooit heel ver weg leken.
Maar misschien nog belangrijker was de hoeveelheid liefde, vriendelijkheid en steun die ik van zoveel mensen heb gekregen. Van degenen die vanaf het allereerste begin bij me waren, degenen die me steunden tijdens de voorbereidingen, mijn vrienden, collega’s, studenten, partners, en iedereen die simpelweg in me geloofde en voor me duimde.
Dit jaar heeft me ook geleerd dat succes niet het einde van de reis is. Integendeel — soms is het juist het begin. Het geeft je moed en tegelijkertijd nog meer motivatie om te blijven groeien, nieuwe uitdagingen te zoeken en nooit te stoppen met dromen.
Vandaag, precies één jaar later, voel ik vooral dankbaarheid.
Voor alles wat er die dag gebeurde. Voor alles wat er daardoor is gebeurd. En bovenal voor de mensen die deel waren — en nog steeds zijn — van dit verhaal.
met dank aan Ferenz Kruzslicz voor de foto’s van de wedstrijdstukken
met dank aan Sara Vlekke voor de foto’s van de World Cup
met dank aan VBW voor de bloemist en aan Smithers-Oasis Benelux
met dank aan Tomasz Max Kuczynski
met dank aan ACD voor de serre en aan Ansu voor de prachtige Vanda’s